Urodzona 24 września 1970 roku w Rzeszowie. W 1990 roku ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Rzeszowie. W latach 1990-1995 studiowała na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1995 roku dyplom z wyróżnieniem z malarstwa w pracowni prof. Jana Szancenbacha, dyplom z rysunku w pracowni prof. Sławomira Karpowicza. W 1996 roku Stypendium Twórcze Miasta Krakowa, II nagroda na Konfrontacjach Najmłodszych Artystów Krakowskich w Myślenicach. W 1997 roku Stypendium Ministra Kultury i Sztuki.

[...] Upraszczając w sposób skrajny, można by powiedzieć, że malarstwo Magdaleny Nałęcz zakorzenione jest w tym nurcie sztuki, w którym kolor odgrywał – i nadal odgrywa – rolę zasadniczą zarówno w kompozycyjnym konstruowaniu dzieła (budowa przestrzeni, budowa światła, wyważenie wzajemnych stosunków mas, wielkości i ciężarów w obrębie płótna), jak i w kształtowaniu atmosfery i ekspresji każdego obrazu. Wbrew polskim tradycjom, które malarzy z szerokiego kręgu tak zwanych „kolorystów” skłaniały do sięgania bezpośredniego do doświadczeń cezannowskich (budowa formy kolorem) lub bonnardowskich (budowa formy światłem wyrażonym przez kolor).[...] Można by pokusić się o opinię, iż obrazy Magdaleny Nałęcz, w moim odczuciu wykazują pewne zbieżności ze sztuką (dziś nieco zapomnianego) francuskiego malarza – Roula Dufy’ego. Na pewno nie mają podobnej świetlistości, jakby opartej o sztukę witrażu ani równie gwałtownej kolorystyki, bowiem w płótnach Magdaleny Nałęcz (przynajmniej w płótnach ostatniego okresu) dominują biele, srebrzyste szarości i czernie, niekiedy tylko wsparte silniejszym akcentem koloru.
W płótnach poprzedniego okresu obserwowaliśmy częściej rozstrzygnięcia kolorystyczne polegające na kontrastach temperatury barwnej i nasycenia koloru. Przestrzeń dosyć często budowana jest przy pomocy elementów linearnych (jak u Dufy’ego – gdzie „rysunkowość” jest uderzająca) a plama koloru niekiedy „rozmija” się z linijnie zbudowaną formą (kolejna zbieżność z koncepcją tamtego malarza). W płótnach M. Nałęcz realia przedstawionego motywu – wnętrza, martwej natury, pejzażu – często tracą swą ważność na korzyść „abstrakcyjnego” podziału płótna, scalenia jego elementów, monumentalizowania całościowego układu.
Pragnę z całą stanowczością zastrzec, że nie są to żadne zapożyczenia stylu malarza, o którym wspomniałem lecz pewne pokrewieństwa w rozwiązywaniu podobnych problemów. Wiem z kilkuletniej obserwacji pracy Magdaleny Nałęcz, że doszła do tych rozwiązań drogą osobistej ewolucji i możliwe, że nawet nie zwróciła bliżej uwagi na twórczość wspomnianego artysty. [...]
Magdalena Nałęcz w tym roku ukończyła studia i mimo wyraźnie zarysowanej indywidualności stoi jednak na początku swej drogi twórczej. Malarstwo jej ulegać będzie w następnych latach przeobrażeniom i dalszym poszukiwaniom coraz bardziej osobistego wyrazu. Ale zarówno kilkuletnia obserwacja jej pracy w okresie studiów jak i pewne doświadczenia pedagogiczne (mija 47 lat mej pracy z ASP z czego przez 23 lata prowadzę pracownię malarstwa przez którą przewinęło się w tym okresie setki studiujących)- pozwalają mi na przeświadczenie, że wrodzone zdolności Pani Magdaleny, rzadko spotykana w tym stopniu pracowitość i szlachetny rodzaj twórczego uporu w drążeniu problemów malarskich którymi się wyróżnia, nie zezwolą,, na porzucenie już zdobytych osiągnięć artystycznych [...] i malarstwo swoje będzie pogłębiać, doskonalić, nadawać mu nowych form artystycznego wyrazu.
Prof. Jan Szancenbach
Kraków, czerwiec 1995

WYSTAWY INDYWIDUALNE:

2011
• „Fabryka snów” – Galeria Elektor – Warszawa

2010
• „Z punktu widzenia kota…” – Galeria Sztuki Raven – Kraków
• „Stół osobliwiści” – Galeria ATU – Lublin

2009
• „Wystawa malarstwa” – Hol ekspozycyjny firmy Siemens – Warszawa

2008
• „Wystawa malarstwa” – Galeria ATU – Lublin
• Wystawa inauguracyjna z cyklu „Artyści rzeszowskiego PLASTYKA” – Galeria Miejska – Zespół Szkół Plastycznych – Rzeszów

2007
• „Impresje z podróży” – Galeria Nautilus – Kraków

2005
• Wystawa malarstwa – Hol ekspozycyjny firmy Siemens – Warszawa
• Wystawa malarstwa – Galeria Pegaz (Galeria Hetmańska) – Kraków

2003
• Wystawa malarstwa – Galeria Gil – Kraków
• „Opowieść o błękicie” – Dominik Rostworowski Gallery – Kraków

2002
• Wystawa malarstwa – Małopolskie BWA w Nowym Sączu Galeria w Krynicy – Krynica

2000
• Wystawa malarstwa – Dominik Rostworowski Gallery – Kraków

1999
• Wystawa malarstwa – Galeria ZPAP Sukiennice – Art Buisnes Promotions – Kraków

1998
• Wystawa malarstwa – Dominik Rostworowski Gallery – Kraków
• „Spotkanie na granicy” – Bliesbruck-Reinheim – Niemcy
• „Trzy dzieła” – Galeria ZPAP Sukiennice – Kraków

1997
• „Stypendyści Prezydenta Miasta Krakowa” – Galeria ZPAP Sukiennice – Kraków

1996
• Wystawa malarstwa – Galeria Pod Złotym Lewkiem – Kraków

1995
• „Dyplom ’95″ – Galeria Grotta Nobile – Kraków
• „Z pracowni naszych artystów” – Wieża Ratuszowa – Kraków

WYSTAWY ZBIOROWE:

2011
• „Urodziłam się więc JESTEM…ARTYSTKĄ” – Galearnia w Podróży – Przystanek Bagatela 12 – Centrum Informacyjno-Szkoleniowe PAIiIZ S.A.

2010
• Biennale Małych Form Malarskich – Galeria Wozownia – Toruń
• „Krakowski Spin” – Galearnia – wystawa w siedzibie Pilskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych Lewiatan – Warszawa

2009
• „Emocje oswojone” – Galearnia w podróży – Przystanek II – Hotel Belvedere – Zakopane
• „Emocje oswojone” – Galearnia w podróży – Przystanek I – Hotel Rubinstein – Kraków
• „Moje miasto…” – Noc Kultury 2009 – Galeria ATU – Lublin
• II Ogólnopolski Konkurs „Obrazy muzyką malowane” – Pałac Sztuki – Kraków

2008
• Wystawa inauguracyjna Galerii Prestige – Hotel Rubinstein – Kraków
• „Kobieta w czerni – obiekt, abiekt, seksapil” – Galearnia – Warszawa
• I Ogólnopolski Konkurs „Obrazy muzyką malowane” – Pałac Sztuki – Kraków

2007
• „Podróże – Artystyczna interpretacja” wystawa w ramach Europejskich Dni Dziedzictwa Kulturowego – Galeria Nautilus-Kraków
• Triennale Polskiego Malarstwa Współczesnego – BWA – RZESZÓW
• Wystawa poplenerowa „IV Ogólnopolski Plener Malarski” – Muzyczna Owczarnia – Jaworki
• II Edycja Aukcji „Polscy Artyści Plastycy – Dzieciom” – Galeria Sztuki BWA „Zamek Książ” – Wałbrzych, Konsulat Generalny RP – Nowy Jork – Stany Zjednoczone
• „Mały format 2007” – Galeria Labirynt – Kraków
• I Miedzynarodowe Biennale Obrazu „Quadro Art” – Muzeum Historii Miasta Łodzi, Pałac Poznańskich – Łódź

2006
• Ogólnopolska Wystawa Malarstwa, Rysunku, Grafiki, Tkaniny i Rzeźby – Gdynia 2006 – Stowarzyszenie Promocji Artystów Wybrzeża ERA ART. – Gdynia
• Międzynarodowe Biennale Miniatury „Częstochowa 2006″ – Ośrodek Promocji Kultury – Częstochowa
• VII Jesienny Salon Sztuki „Homo Quadratus Ostroviensis” – BWA – Ostrów Świętokrzyski
• X Jubileuszowa Wiela Aukcja „Współczesna sztuka polska” – Konsulat Generalny RP – Nowy Jork – Stany Zjednoczone
• I Edycja Aukcji „Polscy Artyści Plastycy – Dzieciom” – Galeria Sztuki BWA „Zamek Książ” – Wałbrzych, Konsulat Generalny RP – Nowy Jork – Stany Zjednoczone

2005
• „Salon zimowy ZPAP” – Centrum Sztuki Współczesnej Solvay – Kraków
• „Kreta” Wystawa poplenerowa – Dominik Rostworowski Gallery – Kraków
• Biennale Małych Form Malarskich – Galeria Wozownia – Toruń
• „Krakowska Sztuka Współczesna” Wystawa w ramach Dni Krakowskich w Quito – Miejskie Centrum Kultury – Quito – Ekwador
• Europejskie Dni Dziedzictwa Kulturowego Kraków 2005 – Galeria Nautilus i Dominik Rostworowski Gallery – Kraków
• Wystawa przedaukcyjna „Współczesna sztuka polska” – Konsulat Generalny RP – Nowy Jork – Stany Zjednoczone

2004
• X Ogólnopolski Wystawa „Muzyka w malarstwie” – Galeria Obok – Tychy
• „Mały format 2004″ – Galeria ZPAP Sukiennice – Kraków
• „Artyści artystom” – Wystawa przedaukcyjna – Galeria Pryzmat – Kraków
• Wystawa przedaukcyjna „Współczesna sztuka polska” – Konsulat Generalny RP – Nowy Jork – Stany Zjednoczone

2003
• „Obraz Roku 2002″ – Pałac Królikarni – Warszawa
• „Reprezentacje” część I Kraków – Salon Sztuki Kaskada – Warszawa organizowana przez Dominik Roztworowski Gallery
• Biennale Małych Form Malarskich – Galeria Wozownia – Toruń
• Wystawa poplenerowa Kowno-Kraków-Wilno-Galeria Arka-Wilno – Litwa
• Wystawa przedaukcyjna „Współczesna sztuka polska” – Konsulat Generalny RP – Nowy Jork – Stany Zjednoczone

2002
• „Mały obraz” – Galeria ZPAP Sukiennice – Kraków
• EGERIA 2002 – IX Salon Plastyki – Ostrów Wlk

2000
• „Kolory – puls obrazu” – Galeria Format – Kraków, Norymberga, Frankfurt – Niemcy
• „Farbe – erleben” Galerie Irene Sagan – Essen, Niemcy
• „10 artystów z Polski” – Centrum Kulturalne – Ateny – Grecja, Galeria Kocioł Artystyczny – Kraków
• „Krakau aus weiblicher Sicht” – Ars Cracovia – Kolonia – Niemcy
• „Rozmowa” – Galeria Bayer – Warszawa
• III Trienale Autoportretu – Radom
• IV Ogólnopolski Konkurs Malarski „Mój Pejzaż” – Ciechanów
• III Trienale z martwą naturą – Sieradz, Wałbrzych

1999
• Wystawa malarstwa (otwarcie galerii) – Galeria Parter – Warszawa

1998
• „Mały obraz” – Galeria ZPAP Sukiennice – Kraków
• XVII Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego – Szczecin
• II Ogólnopolski Konkurs Malarski „Mój Pejzaż” – Ciechanów

1997
• „Mistrz i uczeń” – Krakauer Haus – Norymberga, Niemcy
• Salon Jesienny ’97 – Pałac Sztuki – Kraków
• Bielska Jesień ’97 – Galeria BWA – Bielsko Biała
• II Trienale Autoportretu – Radom
• „Mały obraz” – Galeria ZPAP Sukiennice – Kraków
• Trzech malarzy z Krakowa – Saarlouis – Niemcy

1996
• „Jeune Art Cracovienne” – Espece Culturel Paul Ricard – Lyon, Francja
• „Dyplom 94-95″ – Muzeum Narodowe – Kraków
• Salon Wiosenny ’96 – Pałac Sztuki – Kraków
• Nowi członkowie ZPAP – Galeria Pryzmat – Kraków
• „Les Ambiences Cracovienne” – Club Méditerrané – Dieuleft, Francja
• XVI Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego – Szczecin
• VI Ogólnopolski Przegląd Malarstwa Młodych „Promocje ’96″ – Legnica
• Konfrontacje Najmłodszych Artystów Krakowskich – Myślenice

Od Autorki:

INSPIRACJE
Rama płótna nie ogranicza żadnej mojej historii w jakichkolwiek jej aspektach. Czy każdą historię można opowiedzieć? Nie sądzę. Choć poeci łącząc słowa opowiadają to, czego ja słowami wyrazić nie umiem. Jestem w drodze. Szukam. Podróżuję. Przemierzam kraje piękne i brzydkie. Doświadczam kolorów niezwykłych, zachwycających pejzaży i rozczarowań miejsc obojętnych, emocji niechcianych, tajemnicy muzeów, w których obecni są wielcy mistrzowie i moich rodzinnych albumów pełnych wspomnień, choć nie zawsze łatwych, to także przepełnionych tęsknotami i radościami. Poza ramą obrazu szukam mojej historii.
Rama, choć ograniczająca z samej definicji, pozwala mi „zamknąć” moją historię i wyrównać oddech . Płotno koi mój niepokój. Dlatego maluję.

TWORZENIE
Białe płótno to tajemnica. Wypełniam je kształtem i kolorem tworząc nową niewiadomą, moich przeżyć i odczuć. Zachwytu, fascynacji, radości, szczęścia, strachu, lęku, tęsknoty, żalu, namiętności, smutku, pustki, samotności. Każdy z nas tych uczuć doświadcza. Te emocje zamknięte ramą płótna mogą być lustrem każdego widza, któremu być może umożliwię spojrzenie w głąb siebie. Bardzo bym tego chciała.

MISTRZOWIE
O mistrzach trudno mówić. I trudno o nich nie mówić. Profesor Jan Szancenbach jest moim mistrzem. To właśnie dzięki Jego bohaterom –codziennym przedmiotom, kwiatom, owocom wprost z ogrodu, pejzażom, zrozumiałam jaka jest moja droga rozmowy bez słów. Profesor Sławomir Karpowicz pokazał mi, czym jest czas i przemijanie w twórczości.
Trudno też nie mówić o innych inspiracjach: Zurbaran, Ribera, El Greco, Coorte, Chardin, Delvaux, Chirico, Picasso, Braque. Oglądanie obrazów mistrzów „ładuje moje akumulatory”.
Artystyczne wyprawy prof. Brinckena z krakowskiej ASP czyli „podróże do źródeł”, w których mam zaszczyt uczestniczyć, są także moimi podróżami do MOICH źródeł. I wielką inspiracją.

NIEJEDNOZNACZNOŚĆ
Moje poszukiwania definiują środki wyrazu, które wybieram. Trudno jest zapach, kolor, zachwyt i niechęć, znużenie i wibracje serca pokazać tak samo. Bo czy można tak samo namalować piękno litewskiego nieba i zachwyt nad pięknem przedmiotem? Niech będą zatem różne, niech każdy odbiorca odnajdzie w moim malarstwie swój własny klucz do zrozumienia swoich emocji.

CZŁOWIEK
W moich obrazach nie ma Człowieka. Pozornie. Maluję pejzaż, wnętrza, przedmioty, akcesoria, które nam towarzyszą w życiu codziennym i poprzez nie staram się opowiadać o nas wszystkich. Czasem przedmioty, którymi się otaczamy mówią o człowieku więcej, niż namalowany wizerunek.

OGRODY
W „Ogrodach” staram się złożyć moją podróż w wiersz -choć bez słów. To wiersz o mnie, moich bliskich, obecnych i tych co odeszli. O wielu etapach moich poszukiwań, które są także poszukiwaniami każdego z nas, choć wyznaczają je inne miejsca i inni ludzie. Bo każdy z nas ma „Ogród dzieciństwa”, ”Ogród Miłosci”, „Ogród Pożegnań”… I mam nadzieję, że odwiedzając moje ogrody znajdziecie swoje własne ścieżki.

(…) Nie bez znaczenia dla tego malarstwa jest miejsce, w którym ono powstaje.
W jej przypadku jest to niewielka pracownia na poddaszu będąca ciasną przestrzenią twórczej egzystencji jednocześnie swoistym piętnem odciskającym się w atmosferze jej płócien. (…) Można by to ująć w ten sposób, że artystka maluje swoją pracownię, czyli przedmioty, które chwilowo porzucone czy zapomniane, wracają z powrotem obok pamiątek ewokujących wspomnienia. (…) Również półotwarta, pusta szuflada pracownianego stołu jako opróżniona z zawartości przestrzeń staje się symboliczna w podobnym sensie. Wszystko to przefiltrowane przez formę, barwę i nastrój sugeruje emocjonalny stosunek do przedmiotu a nawet porę dnia, którą zdaje się być na ogół wieczór. Co się zaś tyczy wspomnianej legendarnej złożoności tematyki martwej natury w jej malarstwie to zgodnie z jego estetycznym przekazem należy się w tym miejscu odwołać do historii sztuki. Artystka uchwyca bowiem trzy wielkie a zarazem spektakularne tradycje tej tematyki w malarstwie europejskim. Czyni to albo bezpośrednio poprzez trawestowany cytat albo poprzez sposób widzenia. Można, zatem odnaleźć w jej obrazach odniesienia do klasycznej siedemnastowiecznej martwej natury holenderskiej. I tu zdaje się ją pociągać – zgodnie zresztą z duchem tych dawnych przedstawień – studium szczegółu jak i zdobniczość przedmiotu. Są także w jej płótnach cytaty z postimpresjonistów (…), motywy muzyczne zaczerpnięte od kubistów. Jeśli chodzi o dwie ostatnie wymienione tradycje to manifestują się one odpowiednio w studyjnym podejściu do koloru oraz w geometrii kompozycji. Swoista legendarność tych odniesień wyraża się naszym zdaniem poprzez spontaniczność i fascynację tematem, w którym już tak wiele powstało dzieł, a który nadal stanowi nieśmiertelne źródło inspiracji dla artystów malarzy.

Antoni Szoska, Kraków, 2000 r.

Wernisaż 8 marca 2012

Wybrane prace

Impresja IX (Prowansja),2007

Murter II,2006

Opowieść o błękicie VI,2003

Pejzaż południowy,1997

Planty w śniegu,2010

Sklepy cynamonowe III,2000

Sklepy cynamonowe IV,2000